Review "Stichting Blues Amersfoort" Theater Borra 18 oktober 2009

Heerlijke blues op de zondagmiddag.

We waren mooi op tijd bij Theater Borra en ik ging de band ophalen in de langestraat om ze binnen te laten naar het hof, ik had een ontheffing van parkeer beheer en hun zouden de paal laten zakken werd mij verteld.
Helaas dus we waren niet bekend bij deze dienst en de dienstdoender uit de intercom wilde niet mee werken als wij niet in de computer stonden. Het haalde ook niets uit om de ontheffing te laten zien want hij moest toestemming hebben van zijn meerdere die niet aanwezig was.
Daar stonden we dan, na overleg hebben we maar vlakbij het hof via een omweg de spullen uitgeladen en de auto's weggebracht, dit krijgt nog wel een staartje.
Maar goed laten we het humeur niet verpesten door deze ambtenaren, dus met goede zin de boel opgezet en de band voorgesteld aan de mensen van Borra.
De band was gelukkig snel klaar met de spullen opzetten en de soundcheck kon beginnen, nog even de juiste geluidsnormen afstellen en we konden beginnen.
Na de groepsfoto was het tijd om de blues weer te laten klinken in Borra en ik kondigde ze aan Hier zijn The Hidden Charms.
Deze band met een geweldige zangeres begonnen meteen goed, heerlijke nummers klomken door de zaal zowel covers als eigen nummers.
Het publiek genoot en ik vond het geweldig, ook omdat het best wel druk was geworden.
De band was lekker bezig en ik heb mooie hartverwarmende reacties gehoord van verschillende mensen , voor mij was het al geslaagd..
Tijd voor de pauze en ook dankzij het mooie weer konden we lekker naar buiten, nagenieten van de eerste set.
Om even snel door te gaan het was weer tijd voor de 2e set en daar gaan we weer.
Na een tijdje speelden ze een eigen nummer die de gitarist had geschreven, een heerlijke slowblues met een kippevel gehalte van 10, tenminste ik had kippevel van de anderen wist ik niet want dat zie ik dus niet.
geweldig nummer , maar ze hadden nog meer eigen nummers en die werden ook gespeeld.
Na een paar nummers kwam het publiek echt los en werd er zelfs gedanst, hehe eindelijk komt men los van het zitvlak.
Het laaste nummer werd ingezet en na deze klanken vroeg ik aan het publiek of ze nog een nummer wilde?? stomme vraag natuurlijk maar een toegift kwam eraan en de dansvloer werd ook voller.
Na deze toegift gilden en riep men nog een liedje , of we want more tja als het publiek iets vraagt dan kun je als band dit natuurlijk niet weigeren, geweldig gewoon.
Dus de 2e toegift ging van start en het publiek was geweldig op dreef.
Na dit nummer was het toch echt afgelopen en ik bedankte iedereen voor hun komst, ook de band bedankt voor hun inzet en passie op deze middag mijn middag kon niet meer stuk.

De volgende middag is op zondag 22 november met de bluesrock band JB'bluescrew.

Iedereen bedankt voor het komen en dat deze middag weer een succes was met goed publiek en een te gekke band.
Ook willen we Rob de geluidsman niet vergeten, was weer top.
en dan onze vrijwilligers op deze middag ,dank jullie wel voor de hulp.
See you next time .

Arno


Review "SWING 2009" Wespelaar 22 augustus 2009 op Rootsville (www.rootsville.be  - concert review)

The Hidden Charms  zijn een Belgische formatie met als boegbeeld 'meester' Patrick Verhulst die door het schoolverlof :-) zodanig veel tijd heeft dat hij in deze 'Hidden Charms' aardig wat tijd kan insteken om materiaal te schrijven. Voor de vocals zijn ze te leen geweest bij onze noorderburen waardoor ze na een bezoekje terug gekomen zijn met Françoise Eier die er prat mag op gaan een degelijk blues stem te bezitten.
Het siert de groep dat ze reeds na een fatsoenlijke demo ook een full-cd uit hebben met als titel 'Let's Talk It Over'  en daar deze van goede kwaliteit is vinden we het toch wat jammer dat we deze 12bar bluesband niet meer aan het werk zien. Françoise moet met de start van hun set er een aanval van wespen bijnemen, iets waar de barmannen in kunnen bijtreden maar ja het is een pracht van een zomer en tenslotte zijn we in 'Wespelaar'.
Met een mix van covers en werk van de hand van meester Patrick starten ze dit tweede luik van het driedaags 'gratis' bluesfestival met heel veel energie, de wespen en de lode zon trotserend. Samen met Patrick is ook smoelschuiver Wim Heirbaut één van de steunpilaren van de Hidden Charms en vervolledigen de rhyhtm sectie met Egbert Spuessen op bass en John Geerlings op drums de band.
Misschien met PR een tandje bijsteken want ze verdienen het om zich meer te manifesteren in onze Belgische bluesscene.


Review "Blues Oan Daa Stoazze" 3 augustus 2008 op Rootsville (www.rootsville.be  - concert review)

Aangekomen werd me dadelijk verteld dat niet alleen het onheil van dreigende wolken van tel was vandaag maar bij het krieken van de dag was de drummer van de eerste band van de dag, The Hidden Charms, ziek geworden en moest Mark i.p.v. nog een klein dutje te doen op zoek naar een vervanger welke hij vond in de persoon van de bereidwillige drummer van 'Loose in The Blues'. Jean Pierre De Decker was wel ergens in het Ghentse maar wel dadelijk bereid om naar Hamme de redder in nood te komen spelen.

Na een kleine generale repetitie gaven de 'Hidden Charms' de aftrap voor de 'Final Countdown' van Hamme. De bezetting van deze band was op nog enkele plaatsen lichtjes gewijzigd. Samen met boegbeeld Patrick Verhulst (guitar) en Wim Heirbaut (bluesharp) zijn ook Egbert Spuessen (bass) en de sympatieke Françoise Eier (vocals) relatief nieuw in de band.
'The Hidden Charms' zijn een typische 12bar Bluesband met stevig 'smoelschuifwerk' van Wim. Voor 'meester' Patrick was zowat de ganse schoolraad aanwezig en waren de kids van Marc, Gaêthan en Chloê, maar wat fier dat ze hun meester mochten aanschouwen. Er mag gezegd dat buiten Engels en Nederlands geven Patrick een goed guitarist en songwriter blijkt te zijn want er wordt tamelijk wat eigen werk van zijn hand opgevoerd zoals de slowblues 'Don't You Leave me here Crying'.
Françoise had er 'goesting' in en blijkt toch over aardige stembanden te beschikken alleen van 'partituurstandaards' krijg ik het op m'n heupen maar omdat ze nog maar 4 maand in de band speelt zullen we het maar tolereren. Ook enkele covers staan op de 'setlist' en na 'You Don't love me' van W. Cobbs volgt ook het swingende 'Got a Mind To travel' uit Albert Collins' Frozen Alive. Nog ééntje van de meester met 'What is Wrong with You' en we zitten al aan het einde van het eerste van dit zondagse drieluik. Moet gezegd dat JP z'n taak aardig tot een goed eind heeft gebracht en misschien moet Armand 'Manky Panky' hem maar ietsje meer betalen nu hij zoveel wordt gevraagd. (Grapje)


Review "Blues Oan Daa Stoazze" 3 augustus 2008 op Blues on Stage en Rootstime. (www.rootstime.be) (www.bluesonstage.blogspot.com)

Op zondag gaan we volgens de traditie van Blues Oan Daa Stoazze weer van start met talent van eigen bodem onder de naam The Hidden Charms . Doch het scheelde niet veel of de band had hier niet gestaan, wegens het plots ziek worden van hun drummer. Maar dankzij wat rond telefoneren werd er een vervanger gevonden in J.P. De Decker, drummer van de band Loose In The Blues. Het is zeker niet evident zulk een taak te vervullen maar zowel J.P. als de band scoorden hierin met klasse. Zangeres Francoise had er zin in en dat maakte ze alle aanwezig meermaals duidelijk, niet alleen vocaal maar ook door haar enthousiaste bewegingen op het podium. Ze mag zeker en vast een goede aanwinst voor de band genoemd worden en andersom mag ze zich gelukkig prijzen om een band achter haar te hebben staan zoals deze van de charms. Local Hero Patrick Verhulst is niet alleen een goed gitarist maar ook nog een goed componist want de eigen songs moesten niet onderdoen voor de covers. Verder bezit de band ook een bluesharpspeler die de juiste noten er op het juiste moment uitblaast. En dan niet uit het oog te verliezen de bassist Egbert die ook zeker zijn steentje bijdraagt. Een band om in de gaten te houden !


CD review op Rootstime (klik bij cd reviews op December 2006)

Een van de typische kenmerken van, vooral, Belgische bluesbands is het regelmatig wijzigen van het ledenbestand, het opdoeken en het opnieuw opduiken onder een andere naam. Het voordeel van dat veelvuldig vreemd gaan is dat de heren & dames zich meestal in gunstige zin verder muzikaal ontwikkelen en uiteindelijk toch wel ergens hun "ding" vinden. The Hidden Charms (Waasland & Zeeuws -Vlaanderen) zijn een prima voorbeeld van die voortdurende vernieuwing. Patrick Verhulst (gt), Wim Heirbaut (harmonica), Peter Roelofs (bas & contrabas) en John Geerlings (drums) zijn al decennia lang aktief in dat blueswereldje en besloten dat er nu eindelijk maar eens komaf moest gemaakt worden met de klassieke 12 - maten blues. Zij vonden Klaartje De Backer bereid om de vocals voor haar rekening te nemen en het geheel staat ondertussen garant voor een leuk avondje muzikale afwisseling en dampende grooves. Een voorsmaakje van dit alles kan je aantreffen op hun mini-album "Miss Me When I'm Gone" (zes songs). Om de kerk in het midden te houden bevat het album naast een aantal uitstekende covers (Rod Piazza's "Alphabet Blues", Piazza staat op Moulin Blues, Ospel, NL. '07), Sonny Boy Williamson's "Checkin' Up On My Baby", "Puttin' The Best on the Outside (Stevenson/Otis) en de cooldowner "You Hurt Me" (D.John / M. John) ook enkel fraaie eigen songs (When I'm Gone" en "I Can Move On"). De aandachtige lezer zal ongetwijfeld opgemerkt dat er bijzonder veel, en terecht, aandacht geschonken werd aan de smoelschuiver, maar ook de andere leden mogen gerust hun gangetje gaan. Fraaie gitaarsolo's en een degelijke rhythm sectie... het kan niet anders of de toekomst van The Hidden Charms ziet er rooskleurig uit, al mogen de prima vocals van Klaartje iets "gemener" uit het lieftallige strotje komen ... (SWA)_


CD bespreking op Bobtje Blues

Hidden Charms - "Miss Me When I'm Gone": Demo-cd - BEEen kersverse band, zo mag je 'Hidden Charms' wel noemen. Ontstaan, beter gezegd: bijeengebracht, uit een keur van de vele bandjes dat België rijk is. De eerste gezamenlijke tonen klonken in februari 2006. Vernoemd naar één van de vele ,door Willie Dixon geschreven blues songs :¨Oh wee what a baby, when I hold her in my arms, bring out all of her hidden charms.¨ Een beetje van die verborgen charmes worden prijsgegeven op deze cd, voorzien van zes nummers met een behoorlijk bluesgehalte. Patrick Verhulst, Fender-freak met voorkeur voor de 'Strato', wortelde in de Britse blues traditie van de zestiger en zeventiger jaren. Wim Heirbaut is een volkomen autodidact op de bluesharp en leerde veel van proberen en nog eens proberen. Klaartje de Backer is een nieuwkomer in bluesland, klassiek geschoolde stem met een voorkeur voor Billie Holiday en single malts. John Geerlings drumt al sinds het LP tijdperk nam er drie op met o.a. de bands 'Grand Slam' en Avalanche'. Peter Roelofs groeide op tussen vaders rock&roll verzameling, begon zich meer en meer voor de zwarte blues te interesseren, leerde gitaar spelen, bekwaamde zich later op de basgitaar en bespeelt ook nog de verticale bas bij Milk Cream&Alcohol. Het eerste nummer zet meteen al de toon voor de rest van de cd. 'Puttin' The Best On The Outside' is een lekker up-tempo song met prettig mondharmonicawerk. 'When I'm gone' is het enige nummer van eigen hand op deze cd en levert tevens de titel voor het schijfje. Geschreven door Patrick Verhulst en met een prachtige gitaarsolo. Kortom, lekker ceedeetje van een lekker bandje.Recensent: Arie 'Elmo' Rombout mailto:a.rom@planet.nlInfo: Miss Me When I'm Gone / Blue Harp Records / 20060422
Website: www.thehiddencharms.com / E-mail: info@thehiddencharms.com_